Technologia
We wspólczesnym przemysle istnieje wiele procesów, w których nie jest mozliwe dostarczenie ciepla poprzez system bezposredni. W przypadku gdy material, wymagajacy podgrzania jest latwopalny, gdy istnieje mozliwosc spowodowania rozkladu termicznego materialu, gdy jest wiecej niz jeden odbiornik ciepla lub gdy niezbedne jest osiagniecie regularnego grzania w okreslonej, wysokiej temperaturze, nalezy wówczas wybrac metode ogrzewania posredniego, wykorzystujac jako nosnik ciepla wode, pare, substancje organiczne lub stopione masy soli lub metalu.
Substancja, która nalezaloby uzyc jako nosnik ciepla, wstepnie musi spelniac nastepujace warunki:
- Musi byc tania i latwo dostepna
- Dobra stabilnosc termiczna
- Nie moze negatywnie oddzialywac na materialy konstrukcji systemu
- Niska zdolnosc do parowania
- Dobre wlasciwosci przekazywania ciepla Niski punkt krzepniecia i niska lepkosc
Nosnikiem ciepla o najlepszych wlasciwosciach grzewczych jest woda, poniewaz umozliwia przenoszenie duzych ilosci ciepla do 100şC bez cisnienia, a powyzej tej granicy pod postacia wody o wysokim cisnieniu lub pary wodnej. Zatem, chociaz koszt obróbki wody jest znaczny, sama cena za ten surowiec nie jest wysoka, a ponadto jest on latwo dostepny.
Niemniej jednak, wzrost temperatury powoduje, ze instalacja i materialy sa narazone na dzialanie w ciezkich warunków. W 180şC, woda uzyskuje cisnienie pary 10 bar, zas cisnienie 50 bar w temperaturze 260şC. To pociaga za soba serie wymogów (odpowiednie przygotowanie fundamentów, przewodów kotla) i nieuniknione ryzyko. Z drugiej strony, problemy zwiazane z korozja, utrzymaniem i stosowaniem wody sa ogólnie znane. Wszystko to sprawia, ze, jak zobaczymy dalej, system ogrzewania posredniego przez pare jest coraz rzadziej uzywany.
Jesli chodzi o nosniki ciepla typu organicznego, nazywane równiez olejami termicznymi, umozliwiaja prace przy bardzo niskim cisnieniu, w temperaturach az do 350şC. Problemy korozji w tym wypadku nie istnieja, a ich niskie ryzyko pozwala na usytuowanie kotlów w samych halach produkcyjnych, bez koniecznosci przygotowywania specjalnych fundamentów. Z drugiej strony, praca w plynnej fazie, bez zmiany stanu podczas procesu, niesie ze soba istotna oszczednosc energetyczna w porównaniu z tradycyjnym i konwencjonalnym obwodem pary (utraty ciepla skroplin).
Ze wzgledu na pochodzenie i charakterystyke, rozróznia sie oleje termiczne typu syntetycznego i mineralnego. Pierwsza grupe tworza pochodne ropy, które zostaly wzbogacone w celu ulepszenia okreslonych wlasciwosci. Oleje termiczne typu mineralnego to zwiazki weglowodorów równiez wzbogacone, jednak podstawowa róznica miedzy tymi dwoma grupami jest temperatura pracy, wyzsza w przypadku olejów termicznych typu syntetycznego.
Koncepcja technologii olejów termicznych jest bardzo prosta i weszla z duzym przebiciem do wszystkich sektorów i procesów przemyslowych.
